Ισιδώρα Ντάνκαν Isadora Duncan
0 111 Ισιδώρα Ντάνκαν Ημερολόγιο της μπαλαρίνας

Ισιδώρα Ντάνκαν

Η Ισιδώρα Ντάνκαν (Isadora Duncan) γεννήθηκε στις 27 Μαΐου 1877 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια. Υπήρξε μια ιδιαίτερη χορεύτρια και πρωτοπόρος του σύγχρονου χορού, παθιασμένη αρχαιολάτρης και υπέρμαχη φεμινίστρια. 

Στα παιδικά της χρόνια διδάχτηκε για λίγο κλασικό μπαλέτο, όμως τελικά επαναστάτησε ενάντια σε αυτό, θεωρώντας το αφύσικο, περιοριστικό και άσχημο. Το προσωπικό της χορευτικό ύφος, επηρεασμένο από τη φύση, τα αρχαιοελληνικά γλυπτά και τη φιλοσοφική σκέψη των Fr. Nietzsche και Havelock Ellis, βασιζόταν στη ροή της κίνησης του σώματος και εξέφραζε τους ρυθμούς της φύσης και τα πιο ευγενή αισθήματα του ανθρώπου. Σε αντίθεση με τις τεχνικές του μπαλέτου, έδινε σημασία στη χρήση της βαρύτητας και του βάρους του σώματος. Χόρευε με τα πόδια της γυμνά, χωρίς παπούτσια, φορώντας ανάλαφρα κοστούμια ενώ χρησιμοποίησε μουσικές των Beethoven, Chopin, Mendelssohn, Schubert και άλλων.

Το 1903 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα μαζί με την οικογένειά της. Στην περιοχή του σημερινού Βύρωνα, έχτισαν ένα σπίτι με βάση τα σχέδια του παλατιού του Αγαμέμνονα στη Μυκήνες, ενώ στην καθημερινότητά τους είχαν υιοθετήσει ‘αρχαίοελληνική’ ένδυμασία που τραβούσε τα βλέμματα των ντόπιων. 

Τα έργα της τροφοδοτούνταν από την ενέργεια και το φιλελεύθερο πνεύμα της και από την γεμάτη πάθος και τραγωδίες ζωή της. Είχε διάφορες σχέσεις, παρά τις κοινωνικές συμβάσεις, μεταξύ άλλων, με τον Βρετανό σκηνοθέτη Edward Gordon Craig, με τον εκατομμυριούχο ιδιοκτήτη της ομώνυμης εταιρείας Paris Singer και με τον Ρώσο ποιητή Sergei Esenin, ο οποίος αυτοκτόνησε το 1925. Τα δυο της παιδιά πνίγηκαν σε ένα τραγικό ατύχημα το 1913, ενώ αργότερα στη ζωή της γεννήθηκε και το τρίτο της παιδί, αλλά νεκρό. 

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου της ταξιδιού στην Αθήνα, το καλοκαίρι του 1920, η Ντάνκαν απογοητεύτηκε έντονα όταν αντίκρισε το σπίτι της κατεστραμμένο να κατοικείται από ντόπιους βοσκούς. Επίσης, σε εκείνο το ταξίδι τραβήχτηκαν τα περίφημα πορτραίτα της Ισιδώρας στην Ακρόπολη από το φημισμένο φωτογράφο Edward Steichen. Τελικά, η Nτάνκαν έφυγε από την Αθήνα με αφορμή την πολιτική αναταραχή που προκάλεσε ο θάνατος του Βασιλιά Αλέξανδρου.

Παρ’ όλο που οι παραστάσεις της ήταν προσεκτικά σχεδιασμένες έδιναν την εντύπωση του αυτοσχεδιασμού και οι επίδρασή τους βασιζόταν στο εκπληκτικό της χάρισμα και στην βαθιά συναισθηματική σχέση με τη μουσική. Δε δημιούργησε ποτέ μια τεχνική, παρ’ όλο που επηρέασε βαθιά πολλούς που την είδαν, όπως για παράδειγμα ο χορογράφος Frederic Ashton, που θαύμασε πολύ την πλαστικότητα και τη ροή της κίνησής της.

Η Αμερική ήταν συγκρατημένη στις αντιδράσεις της απέναντί της, ενώ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στη Ρωσσία. Εξέφρασε θερμά τη συμπάθειά της για το νέο Σοβιετικό καθεστώς και άνοιξε σχολή στη Μόσχα το 1921. Χορογράφησε επίσης δύο έργα για την κηδεία του Λένιν και περιόδευσε στην Ουκρανία χαρίζοντας τα χρήματα των παραστάσεων στους φτωχούς.

Το 1924 έφυγε από τη Ρωσία  πάμπτωχη και εγκαταστάθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας το 1925, όπου το 1927 σκοτώθηκε όταν το φουλάρι της πιάστηκε στη ρόδα του ανοιχτού της αυτοκινήτου και την έπνιξε.

Η αυτοβιογραφία της "Η Ζωή μου" εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη το 1927 και στο Λονδίνο το 1928. Παρ’ όλο που οι ‘Isadorables’ έξι από τις μαθήτριές της συνέχισαν να διδάσκουν τις ιδέες και την κίνησή της, μετά το θάνατό της, κανείς δεν μπορούσε να αντικαταστάσει τη μαγεία της.

Πηγή κειμένου: www.duncandancecenter.org

Το σπίτι της Ντάνκαν στο Βύρωνα είναι το σημερινό "Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν". Εμπνευσμένη από την Ισιδώρα Ντάνκαν είναι και η θεατρική παράσταση "Η ζωή μου" που παιζόταν μέχρι πέρσι στην Αθήνα.

 

 

Περισσότερα

Σχόλια (0)

προσθέστε σχόλιο

Newsletter

Κάνε εγγραφή τώρα και ενημερώσου για ότι νέο ανεβαίνει!

Εμείς στο Instagram

@pointe.gr

Εμεις στο Facebook

SHOW ALL NEWS