George Balanchine: ο πατέρας του αμερικανικού κλασσικού μπαλέτου
0 168 Video Ιστορία του μπαλέτου Ημερολόγιο της μπαλαρίνας

George Balanchine: ο πατέρας του αμερικανικού κλασσικού μπαλέτου

Ο ρωσικής καταγωγής Ballet Master, George Balanchine, επηρέασε τις τέχνες παγκοσμίως για περισσότερο από έξι δεκαετίες. Γεννήθηκε σαν σήμερα, 22 Ιανουαρίου 1904, ως Giorgi Melitonovitch Balanchivadze, έχοντας κληρονομήσει καλλιτεχνικά γονίδια από τους γονείς του, την πιανίστα και λάτρη του μπαλέτου Maria Nikolayevna και τον Γεωργιανό συνθέτη όπερας και τραγουδιστή Meliton Balanchivadze.

Ο Balanchine απέκτησε γνώσεις μουσικής από πολύ νωρίς στη ζωή του, παρακολουθώντας μαθήματα πιάνου από τα πέντε του χρόνια, συνεχίζοντας τις μουσικές σπουδές του και αργότερα στο Μουσικό Ωδείο Αγ. Πετρούπολης, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Imperial Ballet School (1913-1917) με καθηγητή τον Pavel Gerdt. Η εκτενής μουσική του εκπαίδευση, του έδωσε τη δυνατότητα, ως χορογράφος, να επικοινωνήσει και να συνεργαστεί σε πολλά έργα της καριέρας του με τον κορυφαίο συνθέτη Ιγκόρ Στραβίνσκι, ενώ παρέμεινε γνωστός για τη δυνατότητά του να εκφράζει και να αναδεικνύει τη μουσική μέσα από το χορό.

Άρχισε να χορογραφεί ενώ ήταν ακόμη έφηβος, δημιουργώντας το “La Nuit” , το 1920, το πρώτο του pas de deux, παρουσιάζοντας ένα επαναστατικό για την εποχή σήκωμα της χορεύτριας από τον παρτενέρ, και λίγο αργότερα το “Enigma”, που χορεύεται με γυμνά πόδια. Το 1923, μαζί με συναδέλφους του χορευτές σχημάτισαν την ομάδα Young Ballet, για την οποία συνέθεσε πολλά έργα με διάθεση πειραματισμού. Το καλοκαίρι του 1924, ο ίδιος και άλλοι τρεις χορευτές πήραν άδεια από τη Σοβιετική Ένωση για να περιοδεύσουν στη Δυτική Ευρώπη… Δεν επέστρεψαν ξανά.

Την περίοδο 1924-1929 συμμετέχει στα Ballets Russes στο Παρίσι ως χορευτής, χορογράφος και Ballet Master υπό τον Serge Diaghilev. Μαζί, συνεργάστηκαν με σπουδαίους συνθέτες όπως Prokofiev, Stravinsky, Ravel, και εξαιρετικούς καλλιτέχνες που σχεδίασαν κοστούμια και σκηνικά όπως Pablo Picasso και Henri Matisse. Το πιο καινοτόμο έργο του, εκείνης της περιόδου, είναι το Apollon musagète (Απόλλων και Μούσες) σε μουσική Στραβίνσκι, που συνδύαζε κλασικό μπαλέτο, κινήσεις jazz και ελληνικό μύθο, φέρνοντας στο προσκήνιο τον άνδρα χορευτή. Χαρακτηρίστηκε ως το πρώτο αυθεντικό νεοκλασικό μπαλέτο.

Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο ήταν η αιτία να τελειώσει η καριέρα του ως χορευτής. Το 1932, προσχώρησε στα Μπαλέτα Russe de Monte Carlo και το 1934 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και ίδρυσε τη Σχολή του Αμερικανικού Μπαλέτου μαζί με τον Lincoln Kirstein, επιθυμώντας να αναπτύξει χορευτές με ισχυρή τεχνική και το δικό του ιδιαίτερο στυλ. Το ντεμπούτο τους ήταν το Serenade (1935) σε μουσική Τσαϊκόφσκι. Αργότερα, ο Balancine δημιούργησε έργα για musicals του Broadway, της Metropolitan Opera και για ταινίες του Hollywood. Μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο, ίδρυσε το Ballet Society και μέσα από τις παραστάσεις του δέχθηκε την αναγνώριση και το θαυμασμό του αμερικανικού κοινού και έτσι γεννήθηκε το New York City Ballet.

Το 1955, παρουσίασε τη δική του εκδοχή του Καρυοθραύστη με τριάντα εννέα παιδιά χορευτές από τη Σχολή του Αμερικανικού Μπαλέτου και τον εαυτό του στο ρόλο του Herr Drosselmeyer. Έκτοτε το NYCB ανεβάζει το μπαλέτο αυτό κάθε χρόνο στη Νέα Υόρκη κατά τη περίοδο των Χριστουγέννων. Ανάμεσα στα διάσημα μπαλέτα του με το NYCB είναι και τα Firebird,  Allegro Brilliante, Agon, The Seven Deadly Sins, Episodes, Δον Κιχώτης, Όνειρο καλοκαιρινής Νύχτας, αλλά και το περίφημο “Jewels”, το πρώτο αφηρημένο μπαλέτο (δεν έχει υπόθεση και αποτελείται μόνο από χορογραφίες), όπου μέσα από τις τρεις πράξεις του με θέμα τρεις πολύτιμους λίθους (Σμαράγδια -“Emeralds”, Ρουμπίνια -“Rubies” και Διαμάντια “Diamonds”), ο θεατής παρακολουθεί μια χορευτική διαδρομή στενά συνδεδεμένη με τη ζωή και τη σταδιοδρομία του George Balanchine. 

Ο ίδιος έγραψε για την Τέχνη του Χορού:

«…Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε ότι ο χορός είναι μια απολύτως ανεξάρτητη Τέχνη και όχι δευτερεύουσα με σκοπό να συνοδεύει. Πιστεύω ότι είναι μία από τις σπουδαιότερες Τέχνες... Το πιο σημαντικό πράγμα στο μπαλέτο είναι η ίδια η κίνηση. Ένα μπαλέτο μπορεί να περιέχει μια ιστορία, αλλά το οπτικό θέαμα είναι το βασικό στοιχείο: ο χορογράφος και ο χορευτής πρέπει να θυμούνται ότι φτάνουν στο κοινό τους μέσω των ματιών. Αυτό που πείθει το κοινό είναι η ψευδαίσθηση που του δημιουργείται, όπως περίπου συμβαίνει με το έργο ενός μάγου…»

Με τη Σχολή του Αμερικανικού Μπαλέτου, το Μπαλέτο της Νέας Υόρκης και τα 400 χορογραφημένα έργα του, ο Balanchine μεταμόρφωσε τον αμερικανικό χορό και δημιούργησε το μοντέρνο μπαλέτο. Γνώρισε τεράστια αναγνώριση και βραβεύτηκε πολλές φορές μέχρι το τέλος της ζωής του το 1983.

Εύα Καλαβρή

Καθηγήτρια χορού I.S.T.D

 

Πηγές και περισσότερες πληροφορίες:

The Encyclopedia of World Ballet by Mary Ellen Snodgrass

Balanchine.org

New York City Ballet

Περισσότερα

Σχόλια (0)

προσθέστε σχόλιο

Newsletter

Κάνε εγγραφή τώρα και ενημερώσου για ότι νέο ανεβαίνει!

Εμείς στο Instagram

@pointe.gr

Εμεις στο Facebook

SHOW ALL NEWS