Γκαλίνα Ουλάνοβα: δεν ήθελα να χορεύω...
0 327 Ιστορία του μπαλέτου Ημερολόγιο της μπαλαρίνας Video

Γκαλίνα Ουλάνοβα: δεν ήθελα να χορεύω...

Η Galina Ulanova γεννήθηκε σαν σήμερα, 8 Ιανουαρίου του 1910, στην Αγία Πετρούπολη. Υπήρξε στη ζωή της μία μπαλαρίνα θρύλος, εξίσου ισχυρή με την Pavlova, αν και με μικρότερο αριθμό παραστάσεων στο ενεργητικό της.

Η μουσικότητα, η ειλικρίνεια, η ευγένεια και η λεπτότητα που χαρακτήριζαν τη σκηνική της παρουσία, την καθιστούσαν μία μπαλαρίνα που αν κάποιος έβλεπε μία φορά δεν μπορούσε ποτέ να ξεχάσει.

 

 

 Ως μοναχοπαίδι ενός σκηνοθέτη και μίας χορεύτριας-δασκάλας του Θεάτρου Μαριίνσκι, γνώρισε από πολύ μικρή τη σκληρή πραγματικότητα της καλλιτεχνικής ζωής και αναγκάστηκε να ακολουθήσει τα βήματα των γονιών της, αν και στην αρχή αντέδρασε στην εισαγωγή της ως οικότροφος μαθήτρια στη σχολή χορογραφίας του Λένινγκραντ. Δήλωνε στη μητέρα της, η οποία ήταν και η πρώτη της δασκάλα, ότι δεν επιθυμούσε να χορεύει. Σταδιακά όμως, ανέπτυξε μεγάλη αγάπη για το μπαλέτο και σε συνδυασμό με τις εντυπωσιακές της επιδόσεις στα μαθήματα, συνέχισε και πέρασε τα τελευταία χρόνια της εκπαίδευσής της δίπλα στην κορυφαία Αγριπίννα Βαγκάνοβα.

Μετά την αποφοίτησή της, κέρδισε αμέσως θέση στα Μπαλέτα Kirov όπου ενσάρκωσε ρόλους στα έργα «Καρυοθραύστης», «Ωραία Κοιμωμένη», «Ο Κουρσάρος», «Ραϊμόντα», κ.α., ενώ ο ρόλος της Οντέτ-Οντίλ στη Λίμνη των Κύκνων εκείνη την πρώιμη περίοδο της καριέρας της, με διδασκαλία από την ίδια τη Βαγκάνοβα, ήταν εκείνος που ανέδειξε τις καλλιτεχνικές της ποιότητες, το λυρισμό και την ευαισθησία που μετέδιδε στο κοινό  σε συνδυασμό με άριστη κλασική ρωσική τεχνική.

Τα επόμενα χρόνια, η Galina συνέχισε να ξεδιπλώνει το μοναδικό χορευτικό της ταλέντο ταυτόχρονα με το υποκριτικό, καθώς μελετούσε πολύ τους ρόλους που ενσάρκωνε . Το μπαλέτο των Λαβρόφσκι-Προκόφιεφ, «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (πρεμιέρα το 1940), εμπνευσμένο από την ίδια, ήταν και αυτό που την έκανε πραγματικά διάσημη. Χόρεψε τη νεαρή ηρωίδα του Σαίξπηρ με ευαισθησία και ομορφιά, ακόμη και αν η ίδια ήταν στα 30 της. Ευτυχώς για τους λάτρες του χορού, το μπαλέτο αυτό υπάρχει σε ταινία για να έχουν πρόσβαση οι επόμενες γενιές σε τέτοιους θησαυρούς.

Μετά από 16 χρόνια συμμετοχής της στα Kirov και τα δύσκολα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, το 1944 μετακόμισε μόνιμα στη Μόσχα για να συμμετάσχει στα μπαλέτα Bolshoi. Από το 1945 και έπειτα έκανε εμφανίσεις σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, ενώ για πολλά χρόνια μετά την αποχώρησή της από τη σκηνή δίδαξε κορυφαίες μπαλαρίνες των Μπολσόι (Maximova, Semenyaka, Semizorova και Grachova).

 

 

Μια από τις μαθήτριές της, η μπαλαρίνα Ναταλία Αρινμπασάροβα, αναφέρει μια από τις αγαπημένες ατάκες της Δασκάλας: "Οι άνθρωποι του μπαλέτου δεν πρέπει να έχουν αργίες, διακοπές, σπίτι, παιδιά και γλυκά - μόνο δουλειά"

Η Ulanova διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στη χορευτική Τέχνη καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής της, μιλούσε και έγραφε για το χορό, ενώ τιμήθηκε και βραβεύτηκε πολλές φορές για τα επιτεύγματά της. 

Γεννήθηκε λοιπόν, σαν σήμερα, χωρίς το κλασικό σώμα μπαλαρίνας, (είχε μεγάλα γόνατα, τετράγωνους ώμους και κοντό λαιμό), αλλά έδειξε αξιοθαύμαστη αφοσίωση και έφτασε στο αποκορύφωμα της τέχνης της, αφήνοντας το στίγμα της για τις επόμενες γενιές, παραμένοντας έτσι αθάνατη μπαλαρίνα στη μνήμη μας.

Διαβάστε επίσης:

ΤΟ ΒΗΜΑ: Γκαλίνα Ουλάνοβα (23/06/2002)

Περισσότερα

Σχόλια (0)

προσθέστε σχόλιο

Newsletter

Κάνε εγγραφή τώρα και ενημερώσου για ότι νέο ανεβαίνει!

Εμείς στο Instagram

@pointe.gr

Εμεις στο Facebook

SHOW ALL NEWS